พยัญชนะท้าย (พัชชิม): 7 เสียงท้าย

พัชชิมคืออะไร?

받침 แปลว่า ที่รองรับ หรือฐาน เป็นพยัญชนะที่อยู่ด้านล่างของพยางค์ ใต้สระ พยางค์อาจมีรูปแบบพยัญชนะ + สระ (가) หรือพยัญชนะ + สระ + พยัญชนะ (각) ใน 각 ㄱ ที่ด้านล่างคือพัชชิม

รูปพยางค์ยังคงเป็นสี่เหลี่ยม ถ้าสระอยู่ทางขวา เช่น ㅏ พัชชิมจะอยู่ใต้ทั้งพยัญชนะต้นและสระ: 산 ถ้าสระอยู่ด้านล่าง เช่น ㅗ พัชชิมจะอยู่ใต้สระ: 곰

เกือบทุกพยัญชนะเขียนเป็นพัชชิมได้ แต่นี่คือข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดของบทเรียนนี้: ที่ท้ายพยางค์ ภาษาเกาหลีมี เสียงท้ายเพียงเจ็ดเสียง ตัวอักษรเขียนได้หลากหลาย แต่ทั้งหมดออกเสียงเป็นหนึ่งในเจ็ดเสียงนี้

เสียงท้ายที่ไม่ปล่อยลม

เสียงหยุดสามตัว ㄱ, ㄷ และ ㅂ พิเศษที่ท้ายพยางค์ ปากเคลื่อนเข้าตำแหน่ง แต่ไม่เปิดอีกครั้งด้วยลมพ่น ลองพูด 밥 (ข้าว) ปิดริมฝีปากที่ ㅂ ท้ายและค้างไว้ปิดสักครู่ เธอควรได้ยินเสียงหยุดสั้น ๆ ที่สะอาด

เพราะไม่มีการปล่อยลม ความต่างระหว่าง ㄱ, ㅋ และ ㄲ จึงหายไปที่ท้ายพยางค์ ㅂ กับ ㅍ ก็เช่นกัน และกลุ่มใหญ่ของตัวอักษรที่เกิดจากปลายลิ้น ㄷ ㅌ ㅅ ㅆ ㅈ ㅊ ㅎ ลงท้ายด้วยเสียงหยุด ㄷ เดียวกันทั้งหมด

อีกสี่เสียง ㄴ ㄹ ㅁ ㅇ ลากต่อได้เท่าที่มีลมหายใจ ราบรื่นและง่าย จึงฝึกก่อนถ้าเสียงหยุดรู้สึกยาก

แล้วทำไมจึงคงการสะกดไว้?

ถ้า 낫, 낮 และ 낯 ฟังเหมือน [낟] เมื่ออยู่ลำพัง ทำไมจึงเขียนต่างกัน? เพราะพยัญชนะที่ซ่อนอยู่จะกลับมาเมื่อมีสระตามหลัง เช่น 꽃 เมื่ออยู่ลำพังคือ [꼳] แต่ 꽃이 (ดอกไม้ ในฐานะประธาน) ออกเสียง [꼬치] ㅊ ย้ายไปพยางค์ถัดไปและได้ยินชัดเจน การสะกดแบบฮันกึลรักษารูปที่แท้จริงของแต่ละคำเพื่อให้ความหมายชัด

นี่คือเหตุผลที่การเรียนพัชชิมให้ดีมีประโยชน์มาก เมื่อเห็นคำที่เขียน เธอรู้ทั้งเสียงเมื่ออยู่ลำพังและเสียงเมื่อมีส่วนท้ายต่อ เราจะฝึกเสียงที่เคลื่อนนี้ในบทเสียงเชื่อม

นิสัยที่ดี: เมื่อเรียนคำใหม่ ให้เขียนด้วยการสะกดจริง และพูดด้วยเสียงท้ายจากตารางของบทเรียนนี้

การเขียนพัชชิม

เขียนพยางค์จากบนลงล่างและจากซ้ายไปขวา เขียนพยัญชนะแรกก่อน แล้วสระ และสุดท้ายพัชชิมที่ด้านล่าง ให้พัชชิมกว้างพอ ๆ กับส่วนบน เพื่อให้ทั้งพยางค์พอดีในสี่เหลี่ยม ในลายมือ พยางค์ที่มีพัชชิมดูส่วนบนเตี้ยลงเล็กน้อย เพราะด้านล่างต้องการที่

ลองเขียนเหล่านี้ช้า ๆ: 각, 산, 곧, 갈, 감, 밥, 강 แล้วอ่านออกเสียงแต่ละตัว เธอเพิ่งเขียนเสียงท้ายทั้งเจ็ดแล้ว