Dźwięki łączone: gdy batchim przechodzi dalej

Podstawowa reguła

Pamiętaj, że ㅇ na górze bloku jest ciche. To tylko wypełniacz miejsca, który mówi, że sylaba zaczyna się od samogłoski. Gdy po sylabie z batchim następuje sylaba zaczynająca się od tego niemego ㅇ, batchim przechodzi i jest wymawiany na początku następnej sylaby. Po koreańsku nazywa się to 연음, łączenie.

Spójrz na 음악 (muzyka). Zapisuje się je 음 + 악. ㅁ na dole 음 przechodzi na puste miejsce niemego ㅇ w 악. Mówimy więc [으막]. Pisownia się nie zmienia, tylko wymowa.

Dlaczego tak się dzieje? Koreański woli sylaby zaczynające się od spółgłoski. Przesunięcie spółgłoski sprawia, że mowa jest płynniejsza i łatwiejsza. Wiele języków robi coś podobnego w szybkiej mowie, ale w koreańskim dzieje się to za każdym razem.

Łączenie z partykułami i końcówkami

Łączenie zdarza się bardzo często, gdy dodajemy gramatykę do słowa. Partykuły takie jak 이, 을, 은, 에 i końcówki takie jak -어요, -아요 zaczynają się od samogłoski. Ostatnia spółgłoska słowa przechodzi więc na nie.

Tu prawdziwa pisownia staje się ważna. W dwóch ostatnich lekcjach dowiedziałeś się, że 옷 samodzielnie to [옫], a 꽃 samodzielnie to [꼳]. Ale przed samogłoską pierwotna spółgłoska przechodzi dalej i słychać ją wyraźnie: 옷이 [오시], 꽃이 [꼬치]. Tabela siedmiu dźwięków końcowych dotyczy tylko końca słowa lub miejsca przed spółgłoską.

Podwójne spółgłoski, takie jak ㄲ i ㅆ, przechodzą jako jeden cały napięty dźwięk: 밖에 [바께], 있어요 [이써요].

ㅇ i ㅎ nie łączą się w zwykły sposób

Końcowe ㅇ zostaje. Dźwięk ng końcowego ㅇ nie może zaczynać koreańskiej sylaby, więc zostaje na miejscu. 영어 (angielski) wymawia się [영어], a 고양이 (kot) wymawia się [고양이]. Zachowaj ng, a potem powiedz samogłoskę.

Końcowe ㅎ znika. Gdy temat słowa kończy się na ㅎ, a po nim następuje samogłoska, ㅎ nie przechodzi; po prostu cichnie. 좋아요 (dobrze) wymawia się [조아요], a 놓아요 (kładę) to [노아요]. Przy podwójnych ㄶ i ㅀ ㅎ też znika, a druga spółgłoska się łączy: 많아요 [마나요], 싫어요 [시러요]. Więcej reguł ㅎ zobaczymy w części Zmiany dźwięków II.

Łączenie między dwoma słowami

Łączenie zdarza się też przez spację w szybkiej mowie, na przykład z partykułami następującymi po rzeczowniku. Jest jednak szczególny przypadek, gdy druga część to prawdziwe słowo z własnym znaczeniem zaczynające się od samogłoski, jak 없다 (nie mieć), 안 (wnętrze) lub 옷 (ubranie). Wtedy batchim pierwszego słowa najpierw zmienia się w jeden z siedmiu dźwięków końcowych, a dopiero potem przechodzi dalej.

Dlatego 맛없다 (bez smaku) to nie [마섭따], lecz [마덥따]: 맛 najpierw staje się [맏], a ㄷ przechodzi dalej. Tak samo 겉옷 (odzież wierzchnia) to [거돋], a 옷 안 (wnętrze ubrania) to [오단].

Jedno słynne słowo dopuszcza dwie wymowy: 맛있다 (pyszne) według tej reguły może brzmieć [마딛따], ale [마싣따] też jest standardowe i właśnie je usłyszysz najczęściej. 멋있다 (fajne, stylowe) jest takie samo: [머딛따] lub [머싣따].

Jak ćwiczyć

Czytaj słowo powoli, sylaba po sylabie, tak jak jest zapisane: 한-국-어. Potem przeczytaj je jeszcze raz, przesuwając batchim: 한-구-거. Potem powiedz je w normalnym tempie. Po kilku próbach usta zrobią to automatycznie.

Gdy słuchasz koreańskich piosenek lub dramatów, spróbuj zauważać łączenie. Usłyszysz [이써요] i [머거요] wszędzie. Naśladowanie tych dźwięków to jeden z najszybszych sposobów, by brzmieć naturalnie.