สำเนียงท้องถิ่นของเกาหลี
ค้นพบภาษาถิ่น (사투리) ของเกาหลี: คำและท้ายประโยคที่มีชื่อเสียงจากคยองซัง ช็อลลา ชุงช็อง และเชจู และวิธีฟังอย่างให้เกียรติ
ศาสตราจารย์ฮันกยอล · ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และสำนวนขั้นสูงของฮันกึลสิ่งที่จะเรียนในบทนี้
- เข้าใจว่า 표준어 และ 사투리 คืออะไร
- จดจำลักษณะเด่นของภาษาถิ่นคยองซัง ช็อลลา และชุงช็อง
- เรียนคำไม่กี่คำของภาษาเชจูและเหตุผลที่ต้องอนุรักษ์
- รู้ว่าเมื่อไรการใช้ภาษาถิ่นเป็นมิตร และเมื่อไรอาจรู้สึกเหมือนล้อเลียน
แม่ของข้ามาจากเมืองเล็ก ๆ ทางใต้ และเมื่อท่านมีความสุข คำพูดของท่านกลายเป็นบทเพลงที่ข้าหาไม่เจอในตำราเล่มไหน เกาหลีเป็นประเทศเล็ก แต่ทุกภูมิภาคมีดนตรีของตัวเอง วันนี้เราจะเดินทางด้วยกัน จากภูเขาคยองซังถึงเกาะเชจู
ภาษามาตรฐานและภาษาถิ่น
표준어 (ภาษามาตรฐาน) คือรูปภาษาเกาหลีที่ใช้ในโรงเรียน ข่าว เอกสารทางการ และตำราส่วนใหญ่ มาตรฐานของเกาหลีใต้อิงภาษาพูดสมัยใหม่ของโซลที่ผู้มีการศึกษาใช้อย่างกว้างขวาง ทุกอย่างที่คุณเรียนบนเว็บไซต์นี้จนถึงตอนนี้คือภาษาเกาหลีมาตรฐาน
사투리 หรือ 방언 (ภาษาถิ่น) คือคำพูดของภูมิภาคหนึ่ง ภาษาถิ่นเกาหลีต่างกันที่คำศัพท์ ท้ายประโยค และทำนองเสียง คนเกาหลีส่วนใหญ่เข้าใจภาษาถิ่นหลักของแผ่นดินใหญ่ได้ไม่ยาก โดยเฉพาะเพราะได้ยินในภาพยนตร์ ละคร และรายการตลก
ภาษาถิ่นไม่ใช่ภาษาเกาหลีที่ “ผิด” แต่เป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์และประวัติศาสตร์ของแต่ละภูมิภาค และหลายคนรู้สึกภูมิใจและอบอุ่นเมื่อได้ยินภาษาบ้านเกิด ในฐานะผู้เรียน เป้าหมายของคุณคือ เข้าใจ ภาษาถิ่นเมื่อได้ยิน สำหรับการพูดของคุณเอง ภาษาเกาหลีมาตรฐานเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด
คำเตือนอ่อนโยนจากชายชรา: การเลียนแบบภาษาถิ่นของใครเพื่อเล่นมุกอาจรู้สึกเหมือนล้อเลียน การใช้คำไม่กี่คำกับเพื่อนจากภูมิภาคนั้นพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น มักได้รับเป็นความเมตตา ความต่างอยู่ที่หัวใจและน้ำเสียงของเจ้า
ภาษาถิ่นคยองซัง (경상도 사투리)
พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงปูซาน แทกู และอุลซัน มีชื่อเสียงเรื่องระดับเสียงสูงต่ำที่ชัดเจน คำเดียวกันอาจฟังต่างจากแบบโซลมาก ผู้พูดมักฟังตรงไปตรงมาและกระฉับกระเฉง
ในคำถามไม่เป็นทางการ ภาษาถิ่นใช้สองท้ายประโยคต่างกัน -나 ใช้กับคำถามใช่/ไม่ใช่ และ -노 ใช้กับคำถามที่มีคำถาม เช่น 뭐, 어디 หรือ 왜 คำถามสั้นมากอย่าง 와? (ทำไม?) ก็เป็นเอกลักษณ์
ตัวอย่างคยองซัง
- 뭐라카노? mworakano? พูดอะไรน่ะ? (มาตรฐาน: 뭐라고 하니?) สะกดว่า 머라카노 ด้วย คำถาม 뭐 → ท้ายประโยค -노
- 밥 뭇나? bap munna? กินข้าวหรือยัง? (มาตรฐาน: 밥 먹었니?) คำถามใช่/ไม่ใช่ → ท้ายประโยค -나
- 어디 가노? eodi gano? จะไปไหน? (มาตรฐาน: 어디 가니?) คำถาม 어디 → ท้ายประโยค -노
- 와? 무슨 일 있나? wa? museun il inna? ทำไมเหรอ? มีอะไรหรือเปล่า? (มาตรฐาน: 왜? 무슨 일 있어?) 와 = 왜 เป็นรูปไม่เป็นทางการสำหรับเพื่อนและครอบครัว
โฆษณา
ภาษาถิ่นช็อลลา (전라도 사투리)
พูดทางตะวันตกเฉียงใต้ รวมถึงกวางจูและช็อนจู มีชื่อเสียงเรื่องเสียงที่หลากหลายและแสดงอารมณ์ และอาหารกับดนตรีดั้งเดิมของภูมิภาค
คำที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ 거시기 เป็นคำที่สะดวกสำหรับสิ่งที่นึกชื่อไม่ออกทันที เช่น “สิ่งนั้น” หรือ “รู้ไหมว่าอะไร” (거시기 อยู่ในพจนานุกรมมาตรฐานด้วย แต่เชื่อมโยงกับภาษาช็อลลาอย่างแน่นแฟ้น) ผู้พูดอาจเติม -잉 เบา ๆ ท้ายประโยค และใช้ 허벌나게 หมายถึง “มาก เยอะ” ท้ายประโยค -부러 (จาก -아/어 버리다) ก็ปรากฏบ่อย
ตัวอย่างช็อลลา
- 거시기 좀 갖다 줘. geosigi jom gatda jwo. เอาสิ่งนั้นมาให้หน่อยสิ 거시기 = สิ่งนั้นที่นึกชื่อไม่ออก
- 밥 먹고 가잉. bap meokgo gaing. กินก่อนไปนะ ได้ไหม? -잉 เพิ่มความนุ่มนวลและอบอุ่น
- 허벌나게 맛있네. heobeollage masinne. อันนี้อร่อยจริง ๆ 허벌나게 = มาก อย่างยิ่ง
- 벌써 가부렀어. beolsseo gabureosseo. เขาไปแล้ว (มาตรฐาน: 벌써 가 버렸어.) -부렀다 = -아/어 버렸다.
ภาษาถิ่นชุงช็อง (충청도 사투리)
พูดในภาคกลาง รวมถึงแทจอนและช็องจู ลักษณะเด่นที่สุดคือท้ายประโยคสุภาพ -유 แทน -요 ผู้พูดชุงช็องมักถูกบรรยายในรายการตลกว่าใจเย็นและช้า แม้คนจริง ๆ จะพูดด้วยความเร็วหลากหลาย
ตัวอย่างชุงช็อง
- 그려유. geuryeoyu. ใช่ / โอเค (มาตรฐาน: 그래요.) -유 = -요 สุภาพ
- 괜찮아유. gwaenchanayu. ไม่เป็นไร (มาตรฐาน: 괜찮아요.)
- 어디 가유? eodi gayu? จะไปไหนคะ? (มาตรฐาน: 어디 가요?)
เชจู: ภาษาที่ต้องอนุรักษ์
คำพูดของเกาะเชจูต่างจากภาษาเกาหลีแผ่นดินใหญ่มากจนคนเกาหลีจากแผ่นดินใหญ่มักไม่เข้าใจเมื่อผู้สูงอายุบนเกาะพูดเต็มรูป ด้วยเหตุนี้ นักวิชาการหลายคนจึงเรียกว่า ภาษาเชจู (제주어) มากกว่าแค่ภาษาถิ่น และว่ากันว่ายังเก็บร่องรอยของภาษาเกาหลีเก่า เช่น สระโบราณ ㆍ (아래아) ในบางคำ
ในปี 2010 ยูเนสโกจัดให้ภาษาเชจูเป็น ภาษาที่ใกล้สูญหายอย่างวิกฤต คนหนุ่มสาวพูดน้อยลงเรื่อย ๆ และปัจจุบันกลุ่มท้องถิ่นและโรงเรียนหลายแห่งทำงานเพื่ออนุรักษ์
ตัวอย่างเชจู
- 혼저 옵서예. honjeo opseoye. ยินดีต้อนรับ (มาตรฐาน: 어서 오세요.) คุณอาจเห็นบนป้ายเมื่อมาถึงเชจู
- 하르방 hareubang คุณปู่ (มาตรฐาน: 할아버지) 돌하르방 คือรูปปั้นหินคุณปู่อันโด่งดังของเชจู
- 할망 halmang คุณย่า/ยาย (มาตรฐาน: 할머니)
- 폭싹 속았수다. pokssak sogatsuda. ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยาก (มาตรฐาน: 수고 많으셨습니다.) 속다 ตรงนี้หมายถึง ‘ทำงานหนัก’ ไม่ใช่ ‘ถูกหลอก’ อย่างในภาษามาตรฐาน
เปรียบเทียบด่วน: ความคิดเดียวกันในสี่ภูมิภาค
| ภูมิภาค | ลักษณะเด่น | ตัวอย่าง | มาตรฐาน |
|---|---|---|---|
| คยองซัง | คำถาม -나 / -노 | 어디 가노? | 어디 가니? |
| ช็อลลา | -잉 ที่ทำให้นุ่มนวล | 밥 먹고 가잉. | 밥 먹고 가. |
| ชุงช็อง | -유 สุภาพ | 그려유. | 그래요. |
| เชจู | คำและท้ายประโยคที่ต่างออกไป | 혼저 옵서예. | 어서 오세요. |
แบบทดสอบตรวจสอบ
Q1. ในภาษาถิ่นคยองซัง ท้ายประโยคไหนใช้กับคำถามอย่าง 어디?
Q2. 혼저 옵서예 หมายความว่าอะไร?
Q3. ภูมิภาคไหนมีชื่อเสียงเรื่องท้ายประโยคสุภาพ -유?
Q4. ยูเนสโกจัดภาษาเชจูเป็นภาษาใกล้สูญหายอย่างวิกฤตในปีใด?
Q5. 거시기 ใช้ทำอะไร?
Q6. ในฐานะผู้เรียน วิธีที่ปลอดภัยที่สุดกับภาษาถิ่นคืออะไร?
ขอบคุณที่เดินทางไปกับข้า ถ้าคุณไปปูซาน กวางจู แทจอน หรือเชจู ลองฟังอย่างตั้งใจในตลาดและบนรถบัส เมื่อคุณยายสูงวัยเรียกคุณอย่างอบอุ่นด้วยคำพูดของท่าน คุณจะเข้าใจมากขึ้นกว่าเดิม และท่านจะดีใจที่คุณพยายาม
สรุปประเด็นสำคัญ
- 표준어 อิงภาษาพูดสมัยใหม่ของโซล; 사투리 คือภาษาถิ่นของภูมิภาค ไม่ใช่ภาษาเกาหลีที่ “ผิด”
- คยองซัง: ระดับเสียงชัด, -나 สำหรับคำถามใช่/ไม่ใช่ และ -노 กับคำถาม
- ช็อลลา: 거시기, -잉 ที่ทำให้นุ่มนวล, 허벌나게 ชุงช็อง: -유 สุภาพ (그려유)
- เชจู: 혼저 옵서예, 하르방, 할망; ยูเนสโกจัดเป็นภาษาใกล้สูญหายอย่างวิกฤตในปี 2010
- เข้าใจภาษาถิ่น แต่พูดภาษาเกาหลีมาตรฐานเป็นค่าเริ่มต้น และอย่าใช้ภาษาถิ่นล้อเลียน
สื่อฟรีอย่างเป็นทางการที่ควรดูควบคู่กัน
- พจนานุกรมภาษาเกาหลีมาตรฐาน (ระบุคำภูมิภาค) — สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ (National Institute of Korean Language)
- กฎการสะกดและภาษามาตรฐานภาษาเกาหลี (Korean Spelling & Standard Language rules) — สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ (National Institute of Korean Language)
โฆษณา