Subtelne zakończenia: -거든요, -잖아요, -더라고요, -네요

Podaje przyczynę lub tło, których słuchacz jeszcze nie zna. Używane też do wprowadzenia historii, którą zaraz będziesz kontynuować.

• Forma: 가거든요, 먹었거든요, 학생이거든요, 의사거든요.
• Zwykle stoi po głównym stwierdzeniu jako wyjaśnienie: „Nie mogę iść. (Bo) mam egzamin.”
• Nie używa się w pytaniach ani dla faktów, które słuchacz już zna (użyj wtedy -잖아요).
• Wobec starszych używaj tego oszczędnie. Zbyt wiele -거든요 może brzmieć jak wymówki.

• 오늘은 일찍 가야 해요. 내일 아침에 면접이 있거든요. oneureun iljjik gaya haeyo. naeil achime myeonjeobi itgeodeunyo.
  Dziś muszę wyjść wcześniej. Jutro rano mam rozmowę kwalifikacyjną, wiesz.
• 저 매운 음식 잘 먹어요. 어렸을 때부터 많이 먹었거든요. jeo maeun eumsik jal meogeoyo. eoryeosseul ttaebuteo mani meogeotgeodeunyo.
  Dobrze znoszę ostre jedzenie. Jem je dużo od dzieciństwa.
• 제가 어제 시장에 갔거든요. 그런데 거기서 옛날 친구를 만났어요. jega eoje sijange gatgeodeunyo. geureonde geogiseo yennal chingureul mannasseoyo.
  No więc, wczoraj poszedłem na targ. I tam spotkałem starego przyjaciela.

Przypomina słuchaczowi coś, co już wie lub powinien wiedzieć: „Przecież wiesz...”, „Jak wiesz...”.

• Forma: 가잖아요, 바쁘잖아요, 말했잖아요, 주말이잖아요.
• Tylko dla wspólnej wiedzy. Jeśli słuchacz naprawdę nie mógł wiedzieć, -잖아요 brzmi dziwnie.
• Może brzmieć jak wyrzut: 제가 말했잖아요! („Przecież mówiłem!”). Unikaj tego tonu wobec starszych.
• Łagodniejsze użycie: aby wspólnie podać oczywistą przyczynę: 오늘 금요일이잖아요. 그래서 길이 막혀요.

• 우산 가져가세요. 오후에 비 온다고 했잖아요. usan gajyeogaseyo. ohue bi ondago haetjanayo.
  Weź parasol. Przecież mówili, że po południu będzie padać.
• 민수 씨는 커피 안 마시잖아요. 차를 준비할게요. minsu ssineun keopi an masijanayo. chareul junbihalgeyo.
  Minsu przecież nie pije kawy. Przygotuję herbatę.
• 길이 많이 막히네요. 아, 오늘 연휴 첫날이잖아요. giri mani makineyo. a, oneul yeonhyu cheonnarijanayo.
  Korki są okropne. Ach, przecież dziś pierwszy dzień wolnego.

Relacjonuje coś, co mówiący osobiście zobaczył, usłyszał lub poczuł w przeszłości, jako świeże wspomnienie: „Zauważyłem, że...”, „Okazało się, że...”.

• Forma: 가더라고요, 맛있더라고요, 학생이더라고요. Dla zakończonego wyniku: -았/었더라고요 (벌써 끝났더라고요).
• Musi to być bezpośrednie doświadczenie mówiącego. Informacje, które tylko przeczytałeś lub usłyszałeś, używają zamiast tego -다고 하더라고요 („podobno mówili”).
• Zwykle nie dla własnych zamierzonych czynności: 제가 밥을 먹더라고요 jest błędne. Powiedz 제가 밥을 먹었어요.
• Uczucia: gdy podmiotem jest „ja”, użyj przymiotnika uczucia (저는 그 영화가 슬프더라고요). Dla innej osoby użyj czasownika -아/어하다 (친구가 슬퍼하더라고요).

• 제주도에 가 봤는데 바다가 정말 맑더라고요. jejudoe ga bwanneunde badaga jeongmal makdeoragoyo.
  Pojechałem na Jeju i morze było naprawdę przejrzyste (widziałem to).
• 그 식당에 갔더니 벌써 문을 닫았더라고요. geu sikdange gatdeoni beolsseo muneul dadatdeoragoyo.
  Poszedłem do tej restauracji, a była już zamknięta.
• 직접 해 보니까 생각보다 어렵더라고요. jikjeop hae bonikka saenggakboda eoryeopdeoragoyo.
  Gdy sam spróbowałem, było trudniejsze, niż myślałem.
• 동생이 선물을 받고 정말 좋아하더라고요. dongsaengi seonmureul batgo jeongmal joahadeoragoyo.
  Moje młodsze rodzeństwo naprawdę ucieszyło się z prezentu (widziałem to).
• 뉴스에서 봤는데 내일 눈이 온다고 하더라고요. nyuseueseo bwanneunde naeil nuni ondago hadeoragoyo.
  Widziałem w wiadomościach, że jutro ma padać śnieg, tak mówili.

Wyraża uczucie lub odkrycie mówiącego w tej chwili, z tego, co widzi, słyszy lub doświadcza teraz.

• Forma: 오네요, 좋네요, 학생이네요. Tematy na ㄹ tracą ㄹ: 멀다 → 머네요, 알다 → 아네요.
• Tylko dla czegoś, czego mówiący doświadcza lub co zauważa teraz. Nie dla dawnej wiedzy: 제 이름은 민지네요 jest dziwne.
• Bardzo częste przy komplementach i drobnych reakcjach: 한국어를 잘하시네요.

• 와, 밖에 눈이 오네요! wa, bakke nuni oneyo!
  Wow, na dworze pada śnieg!
• 이 김치찌개 정말 맛있네요. i gimchijjigae jeongmal masinneyo.
  Ta zupa kimchi jest naprawdę pyszna.
• 벌써 열두 시네요. 점심 먹으러 갈까요? beolsseo yeoldu sineyo. jeomsim meogeureo galkkayo?
  Już dwunasta. Pójdziemy na obiad?

Pokazuje, że mówiący właśnie coś zrozumiał lub się dowiedział, często z tego, co powiedział ktoś inny. Nieco bardziej formalne lub namysłowe niż -네요.

• Forma: 가는군요 (czasownik), 바쁘군요 (przymiotnik), 학생이군요 (rzeczownik), 갔군요 (przeszłe).
• W przeciwieństwie do -네요, -군요 może reagować na informację, którą tylko usłyszałeś: A mówi, że pochodzi z Busan, B mówi 부산 분이시군요.
• 그렇군요 („rozumiem”) to bardzo częsta grzeczna odpowiedź.
• Potoczna forma -구나 jest używana wobec młodszych lub gdy mówi się do siebie.

• 아, 그래서 늦으셨군요. a, geuraeseo neujeusyeotgunyo.
  Ach, więc dlatego się spóźniłeś.
• 고향이 부산이시군요. 바다 근처에서 자라셨겠어요. gohyangi busanisigunyo. bada geuncheoeseo jarasyeotgesseoyo.
  Więc twoje rodzinne miasto to Busan. Musiałeś dorastać blisko morza.
• 한국에 온 지 벌써 3년이 되었군요. hanguge on ji beolsseo 3nyeoni doeeotgunyo.
  Więc minęły już trzy lata, odkąd przyjechałeś do Korei.

Łagodnie pokazuje, że fakt różni się od tego, czego słuchacz się spodziewa lub co myśli, często z lekkim zaskoczeniem lub łagodnym sprzeciwem.

• Forma: 가는걸요, 좋은걸요, 바쁜걸요, 다 먹었는걸요, 학생인걸요.
• Używane, by łagodnie poprawić lub odpowiedzieć słuchaczowi: A: „Czy to trudne?” B: „Nie, właściwie jest łatwe.” → 아니요, 쉬운걸요.
• Używane też jako drobna wymówka: 벌써 늦었는걸요.
• Używaj ostrożnie wobec starszych, bo lekko się z nimi nie zgadza.

• A: 많이 기다렸죠? B: 아니에요. 저도 방금 왔는걸요. A: mani gidaryeotjyo? B: anieyo. jeodo banggeum wanneungeoryo.
  A: Długo czekałeś, prawda? B: Wcale nie. Sam dopiero przyszedłem.
• 벌써 표가 다 팔렸는걸요. beolsseo pyoga da pallyeonneungeoryo.
  Bilety są już właściwie wyprzedane.
• 생각보다 한국어가 재미있는걸요. saenggakboda hangugeoga jaemiinneungeoryo.
  Koreański jest ciekawszy, niż się spodziewałem, wiesz.