Jak zaprojektowano samogłoski: niebo, ziemia i człowiek
Zobacz, jak wszystkie koreańskie samogłoski zbudowano z trzech prostych symboli: kropki oznaczającej niebo, poziomej kreski oznaczającej ziemię i pionowej kreski oznaczającej człowieka.
Czego nauczysz się na tej lekcji
- Nazwij trzy podstawowe symbole samogłoskowe ·, ㅡ i ㅣ i to, co oznaczają
- Wyjaśnij, jak z nich zbudowano ㅗ ㅏ ㅜ ㅓ oraz ㅛ ㅑ ㅠ ㅕ
- Zrozum pojęcie samogłosek „jasnych” i „ciemnych” oraz ich obecność w koreańskich słowach
- Poznaj słowa takie jak 하늘, 땅, 사람 i 모음
Dzień dobry, przyjacielu! Ostatnio zaglądaliśmy do wnętrza ust. Dziś spójrzmy w niebo, na ziemię, a potem na samych siebie. Dawno temu król Sejong znalazł tam samogłoski.
Inny pomysł na samogłoski
Dla spółgłosek król Sejong rysował obrazy narządów mowy. Dla samogłosek zastosował inną ideę. Samogłoski powstają przy otwartych ustach, więc trudno narysować dla nich wyraźny „kształt”. Zbudowano je więc z trzech prostych symboli, które w myśli wschodnioazjatyckiej oznaczają trzy podstawowe części świata: niebo, ziemię i człowieka.
Po koreańsku są to 하늘 (niebo), 땅 (ziemia, grunt) i 사람 (osoba, człowiek). W dawnej filozofii te trzy razem tworzą wszystko, co istnieje. Samogłoski hangula zaprojektowano tak, by odzwierciedlały tę harmonię.
Słówka z tej lekcji
- 모음 moeum samogłoska
- 하늘 haneul niebo
- 땅 ttang ziemia, grunt, ląd
- 사람 saram osoba, człowiek
- 점 jeom kropka, punkt
- 아래아 araea nazwa dawnej samogłoski-kropki ㆍ
Trzy proste symbole
Księga 훈민정음, wydana w 1446 roku, objaśnia trzy podstawowe symbole samogłoskowe następująco.
Kropka · jest okrągła jak niebo. Oznacza niebo.
Pozioma kreska ㅡ leży płasko jak ziemia. Oznacza ziemię.
Pionowa kreska ㅣ stoi prosto jak człowiek stojący między niebem a ziemią. Oznacza człowieka.
Księga łączy te trzy symbole także ze sposobem wymowy. Na przykład przy · język cofa się i dźwięk jest głęboki. Przy ㅣ język się nie cofa i dźwięk jest płytki. Przy ㅡ jest to coś pośredniego. Nie musisz pamiętać tych szczegółów, ale pokazują, jak starannie przemyślano ten system.
Trzy podstawowe symbole samogłoskowe
| Symbol | Oznacza | Kształt | Słowo koreańskie |
|---|---|---|---|
| ㆍ | niebo | okrągły jak niebo | 하늘 |
| ㅡ | ziemia | płaski jak ziemia | 땅 |
| ㅣ | człowiek | stojący jak człowiek | 사람 |
Po koreańsku niebo, ziemię i człowieka często nazywa się 천지인 (天地人).
Reklama
Wyprostuj się na chwilę. Tak, właśnie tak! Teraz jesteś ㅣ, stoisz między niebem a ziemią. Lubię myśleć, że król Sejong chciał, aby każdy człowiek widział siebie wewnątrz alfabetu.
Składanie elementów
Teraz najmądrzejsza część. Wszystkie pozostałe samogłoski powstały przez łączenie tych trzech symboli.
Umieść kropkę nad poziomą kreską, a otrzymasz ㅗ. Umieść kropkę pod poziomą kreską, a otrzymasz ㅜ. Umieść kropkę po prawej stronie pionowej kreski, a otrzymasz ㅏ. Umieść kropkę po lewej stronie pionowej kreski, a otrzymasz ㅓ.
Potem użyj dwóch kropek zamiast jednej, a otrzymasz ㅛ, ㅠ, ㅑ i ㅕ. Te samogłoski zaczynają się krótkim dźwiękiem „j”: ㅑ brzmi jak „ja”, ㅕ jak „jo” (w przybliżeniu), i tak dalej.
W XV wieku kropki naprawdę zapisywano jako okrągłe kropki. Z czasem, dla łatwiejszego i szybszego pisania, zamieniły się w krótkie kreski, które widzisz dziś. Mała kreska w ㅏ była więc kiedyś kropką „nieba”.
Budowanie samogłosek krok po kroku
- ㆍ + ㅡ → ㅗ Niebo nad ziemią: kropka idzie na górę. Jak w 오이 (ogórek).
- ㅡ + ㆍ → ㅜ Niebo pod ziemią: kropka idzie pod spód. Jak w 우유 (mleko).
- ㅣ + ㆍ → ㅏ Kropka po prawej stronie człowieka. Jak w 아이 (dziecko).
- ㆍ + ㅣ → ㅓ Kropka po lewej stronie człowieka. Jak w 어머니 (matka).
- ㅗ → ㅛ Dwie kropki zamiast jednej dodają na początku dźwięk „j”. Jak w 요리 (gotowanie).
- ㅏ → ㅑ Dwie kropki po prawej stronie. Jak w 야구 (baseball).
Jedenaście samogłosek z 1446 roku
| Grupa | Samogłoski | Jak powstały |
|---|---|---|
| Podstawowe symbole | ㆍ ㅡ ㅣ | Niebo, ziemia i człowiek |
| Dodana jedna kropka | ㅗ ㅏ ㅜ ㅓ | Jedna kropka połączona z ㅡ lub ㅣ |
| Dodane dwie kropki | ㅛ ㅑ ㅠ ㅕ | Dwie kropki, dodające dźwięk „j” |
17 spółgłosek + 11 samogłosek = 28 pierwotnych liter.
Samogłoski jasne i ciemne
Położenie kropki nie było przypadkowe. W dawnej filozofii jin i jang (음양) wszystko ma jasną, ciepłą stronę i ciemną, chłodną stronę.
Samogłoski z kropką w górze lub na zewnątrz, takie jak ㅗ i ㅏ, uważano za jasne (jang). Po koreańsku często nazywa się je 양성 모음. Samogłoski z kropką w dole lub do wewnątrz, takie jak ㅜ i ㅓ, uważano za ciemne (jin). Nazywa się je 음성 모음. Samogłoskę ㅣ traktowano jako neutralną.
To nie tylko filozofia. Nadal można to wyczuć we współczesnym koreańskim. Jasne samogłoski często dają wrażenie czegoś małego, lekkiego, uroczego. Ciemne samogłoski często dają wrażenie czegoś dużego, ciężkiego, głębokiego. Koreańczycy mają skłonność do łączenia jasnych samogłosek z jasnymi, a ciemnych z ciemnymi w tym samym wyrazie. Nazywa się to harmonią samogłosek, czyli 모음조화.
Poczuj różnicę: jasne i ciemne
- 졸졸 joljol cieknąć cienką stróżką (mały strumyczek wody) Jasne ㅗ: mały, łagodny przepływ.
- 줄줄 juljul lać się strumieniami (dużo wody lub łez) Ciemne ㅜ: większy, cięższy przepływ.
- 반짝반짝 banjjakbanjjak migotać, błyszczeć Jasne ㅏ: małe, lekkie błyski, jak małe gwiazdy.
- 번쩍번쩍 beonjjeokbeonjjeok błyskać jasno Ciemne ㅓ: duże, mocne błyski, jak błyskawica.
- 퐁당 pongdang plum (coś małego wpada do wody) Jasne ㅗ i ㅏ.
- 풍덩 pungdeong chlust (coś dużego wpada do wody) Ciemne ㅜ i ㅓ.
Harmonia samogłosek w gramatyce
Gdy będziesz uczyć się grzecznego czasu teraźniejszego, spotkasz to znowu. Czasowniki, których ostatnią samogłoską jest ㅏ lub ㅗ, zwykle przyjmują -아요, a większość pozostałych -어요. Na przykład 잡다 (łapać) zmienia się w 잡아요, ale 먹다 (jeść) w 먹어요. To żywe echo jasnych i ciemnych samogłosek, o których król Sejong mówił ponad 500 lat temu.
Co stało się z kropką?
Samogłoskę-kropkę ㆍ po koreańsku nazywa się 아래아. W ciągu wieków jej dźwięk powoli się zmieniał i w standardowej mowie zlał się z innymi samogłoskami. W latach 30. XX wieku usunięto ją ze standardowej pisowni. Dziś ㆍ jest więc jedną z czterech pierwotnych liter, które nie są już używane.
Ale kropka nie zniknęła naprawdę. Żyje dalej jako krótka kreska wewnątrz ㅏ, ㅓ, ㅗ, ㅜ i pozostałych. A na niektórych telefonach popularna koreańska klawiatura ma tylko trzy klawisze samogłoskowe: ㆍ, ㅡ i ㅣ. ㅏ wpisujesz, naciskając ㅣ, a potem ㆍ, dokładnie tak, jak zaprojektował to król Sejong.
Gdy moja wnuczka pokazała mi tę klawiaturę w telefonie, śmiałem się z radości. Pisze szybciej, niż ja mówię, i każdego dnia używa niebo, ziemię i człowieka króla Sejonga.
Quiz sprawdzający
Q1. Co oznacza kropka ㆍ?
Q2. Co oznacza pionowa kreska ㅣ?
Q3. Która samogłoska powstaje przez umieszczenie kropki nad ㅡ?
Q4. Która samogłoska powstaje przez umieszczenie kropki po lewej stronie ㅣ?
Q5. Które słowo brzmi mniejsze i lżejsze?
Q6. Ile samogłosek było w pierwotnym 훈민정음?
Piękna dzisiejsza praca. Niebo, ziemia i człowiek: trzy małe symbole, a z nich wszystkie samogłoski. Następnym razem opowiem o cennej starej księdze, która przez wieki była ukryta i została odnaleziona. Do tego czasu dbaj o siebie.
Najważniejsze podsumowanie
- Samogłoski zbudowano z trzech symboli: ㆍ niebo (하늘), ㅡ ziemia (땅), ㅣ człowiek (사람).
- Połączenie jednej kropki z ㅡ lub ㅣ dało ㅗ ㅏ ㅜ ㅓ; dwie kropki dały ㅛ ㅑ ㅠ ㅕ.
- Pierwotny system miał 11 samogłosek; kropki później zamieniły się w krótkie kreski.
- Samogłoski jasne (ㅗ, ㅏ) i ciemne (ㅜ, ㅓ) nadal kształtują koreańskie słowa przez harmonię samogłosek (모음조화).
- Samogłoska-kropka ㆍ (아래아) nie jest już używana, ale żyje w kreskach i na klawiaturze telefonu.
Polecane oficjalne materiały bezpłatne
- Narodowe Muzeum Hangula — Narodowe Muzeum Hangula
- Podstawowy słownik koreański (wielojęzyczny) — Narodowy Instytut Języka Koreańskiego
Reklama