ฉบับแฮเร (Haerye) และความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO
เรียนรู้เรื่องฉบับแฮเรของฮุนมินจองอึม หนังสือปี 1446 ที่อธิบายการออกแบบฮันกึล ถูกค้นพบในปี 1940 และ UNESCO บรรจุไว้ในปี 1997
สิ่งที่จะเรียนในบทนี้
- อธิบายได้ว่าฉบับแฮเร (해례본) คืออะไรและมีเนื้อหาอะไร
- เล่าเรื่องการค้นพบที่อันดงในปี 1940 ได้
- รู้ว่าทำไมจึงเป็นสมบัติแห่งชาติและความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO
- เรียนคำเช่น 해례본, 국보, 기록유산 และ 발견
เข้ามาใกล้ ๆ เพื่อนรัก เรื่องของวันนี้เป็นเรื่องหนังสือที่สูญหาย เป็นเวลานานที่ผู้คนรู้จักฮันกึล แต่ไม่มีหนังสือที่อธิบายมัน แล้ววันหนึ่งมันก็กลับมา
ความหมายสองอย่างของ 훈민정음
ชื่อ 훈민정음 มีสองความหมาย อย่างแรก คือชื่อของ ระบบการเขียน ที่พระเจ้าเซจงทรงสร้าง อย่างที่สอง คือชื่อของ หนังสือ ที่แนะนำระบบการเขียนนั้นสู่โลกในปี 1446
หนังสือเล่มนี้มีมากกว่าหนึ่งฉบับ ฉบับสำคัญที่สุดเรียกว่า 해례본 หรือฉบับแฮเร 해례 แปลว่า ‘คำอธิบายและตัวอย่าง’ และ 본 แปลว่า ‘ฉบับ’ หรือ ‘สำเนา’ ดังนั้น 해례본 คือฉบับที่มีคำอธิบายและตัวอย่าง
อีกฉบับที่รู้จักกันดีคือ 언해본 언해 หมายถึงการแปลเป็นภาษาเกาหลี 언해본 มีส่วนแรกของหนังสือที่แปลเป็นภาษาเกาหลีด้วยตัวอักษรใหม่ เพื่อให้คนอ่านได้มากขึ้น
คำศัพท์ในบทเรียนนี้
- 해례본 haeryebon ฉบับแฮเร (ฉบับที่มีคำอธิบายและตัวอย่าง)
- 언해본 eonhaebon ฉบับที่แปลเป็นภาษาเกาหลี
- 책 chaek หนังสือ
- 발견 balgyeon การค้นพบ
- 국보 [국뽀] gukbo สมบัติแห่งชาติ
- 기록유산 [기로규산] girogyusan มรดกเอกสาร
- 유네스코 yuneseuko UNESCO
สิ่งที่อยู่ในหนังสือ
ฉบับแฮเรเผยแพร่ในปี 1446 เขียนด้วย 한문 ภาษาจีนแบบคลาสสิก เพราะเป็นภาษาวิชาการในสมัยนั้น
หนังสือมีสามส่วนหลัก
ส่วนแรก พระเจ้าเซจง ทรงนิพนธ์เอง เริ่มด้วยอารัมภบทอันโด่งดังที่อธิบายว่าทำไมทรงสร้างตัวอักษร จากนั้นแสดงตัวอักษรแต่ละตัวและเสียงของมันโดยสังเขป
ส่วนที่สองคือ 해례 คำอธิบายยาว นักวิชาการที่ทำงานให้พระเจ้าแผ่นดินอธิบายว่าตัวอักษรถูกออกแบบอย่างไร พยัญชนะกับสระประกอบเป็นพยางค์อย่างไร และให้คำตัวอย่างมากมาย ที่นี่เองที่เราได้รู้ว่า ㄱ แสดงลิ้น ㆍ แทนฟ้า และแนวคิดการออกแบบอื่น ๆ ทั้งหมดที่เธอเรียนในสองบทที่ผ่านมา
ส่วนที่สามคือ ปัจฉิมลิขิต ที่เขียนโดยนักปราชญ์ จ็อง อินจี (정인지) ท่านสรรเสริญตัวอักษรใหม่และอธิบายคุณค่าของมัน ท่านยังระบุรายชื่อนักวิชาการที่ทำงานอธิบาย และตอนท้ายลงวันที่ คือต้นเดือนเก้าของปี 1446 ตามปฏิทินจันทรคติ
โครงสร้างของฉบับแฮเร
| ส่วน | ผู้เขียน | เนื้อหา |
|---|---|---|
| เนื้อหาหลัก | พระเจ้าเซจง | อารัมภบท และตัวอักษรแต่ละตัวพร้อมเสียง |
| 해례 | นักวิชาการหลวง | ตัวอักษรถูกออกแบบอย่างไร ประกอบกันอย่างไร และคำตัวอย่าง |
| ปัจฉิมลิขิต | จ็อง อินจี | คำสรรเสริญตัวอักษร รายชื่อนักวิชาการ และวันที่ |
นักวิชาการแปดคน รวมถึงจ็อง อินจี ซ็อง ซัมมุน (성삼문) และชิน ซุกจู (신숙주) ร่วมทำงานอธิบาย
โฆษณา
นักประดิษฐ์จำนวนมากในประวัติศาสตร์ไม่ได้ทิ้งบันทึกไว้ แต่ที่นี่ ทีมงานของผู้ประดิษฐ์เองเขียนหนังสือทั้งเล่มอธิบายว่าทำไมแต่ละรูปร่างจึงเป็นเช่นนั้น นั่นหายากมากและล้ำค่ามาก
หนังสือที่สูญหาย
หลังศตวรรษที่ 15 ฮันกึลยังคงถูกใช้ต่อมา ดังที่เธอจะเห็นในบทต่อไป แต่ตัวฉบับแฮเรเองหาได้ยากมาก เมื่อหลายศตวรรษผ่านไป ผู้คนรู้จักตัวอักษร แต่ไม่มีใครหาสำเนาหนังสือที่อธิบายการออกแบบของมันได้
เพราะเหตุนี้ นักวิชาการในต้นศตวรรษที่ 20 จึงมีทฤษฎีมากมายต่างกันว่ารูปร่างของฮันกึลมาจากไหน บางแนวคิดสร้างสรรค์ แต่ถ้าไม่มีหนังสือต้นฉบับ ก็ไม่มีใครแน่ใจได้ว่าแนวคิดใดถูก
ค้นพบอีกครั้งที่อันดง
ในปี 1940 พบสำเนาฉบับแฮเรที่ อันดง (안동) เมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาหลีที่ขึ้นชื่อเรื่องตระกูลนักปราชญ์เก่าแก่
ในเวลานั้น เกาหลีอยู่ใต้การปกครองอาณานิคมของญี่ปุ่น และเป็นช่วงเวลายากลำบากของภาษาเกาหลี หนังสือถูกซื้อโดย ช็อน ฮยองพิล (전형필) นักสะสมผู้ใช้ทรัพย์สินทั้งหมดปกป้องสมบัติวัฒนธรรมเกาหลี ท่านเก็บหนังสือไว้อย่างปลอดภัย ทุกวันนี้หนังสืออยู่ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะคันซง (간송미술관) ในโซล ซึ่งเติบโตมาจากคอลเลกชันของท่าน
การค้นพบนี้เป็นจุดเปลี่ยน เป็นครั้งแรกในรอบหลายศตวรรษที่นักวิชาการอ่านคำอธิบายอย่างเป็นทางการว่าฮันกึลถูกออกแบบอย่างไร ทฤษฎีเก่า ๆ จำนวนมากตรวจสอบกับแหล่งต้นฉบับได้แล้ว วันที่ที่เขียนไว้ในปัจฉิมลิขิตยังช่วยให้กำหนดวันฮันกึล 한글날 เป็นวันที่ 9 ตุลาคม
ประโยคเกี่ยวกับหนังสือ
- 훈민정음 해례본은 1940년에 발견되었어요. hunminjeongeum haeryeboneun 1940nyeone balgyeondoeeosseoyo. ฉบับแฮเรของฮุนมินจองอึมถูกค้นพบในปี 1940 อ่านปีว่า 천구백사십 년
- 해례본은 안동에서 발견되었어요. [해례보는 안동에서 발견되어써요] haeryeboneun andongeseo balgyeondoeeosseoyo. ฉบับแฮเรถูกค้นพบที่อันดง
- 이 책은 국보예요. [이 채근 국뽀예요] i chaegeun gukboyeyo. หนังสือเล่มนี้เป็นสมบัติแห่งชาติ
- 한글의 원리를 설명하는 책이에요. [한그레 월리를 설명하는 채기에요] hangeurui wollireul seolmyeonghaneun chaegieyo. เป็นหนังสือที่อธิบายหลักการของฮันกึล
สมบัติแห่งชาติของเกาหลี
ในเกาหลี วัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดถูกเรียกว่า 국보 สมบัติแห่งชาติ ฉบับแฮเรของฮุนมินจองอึมเป็นหนึ่งในนั้น ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายและนาน ๆ ครั้งจึงจะนำออกแสดง
สำหรับชาวเกาหลีจำนวนมาก หนังสือเล่มเล็กนี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่มีความหมายที่สุดของทั้งประเทศ มันไม่ได้ทำจากทองหรือหยก แต่ทำจากกระดาษและหมึก ทว่ามันเก็บเรื่องราวของการที่ทั้งประเทศเรียนรู้ที่จะเขียนภาษาของตนเอง
ความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO
ในปี 1997 ฉบับแฮเรของฮุนมินจองอึมถูกเพิ่มในทะเบียน ความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO (UNESCO Memory of the World) ทะเบียนนี้รวบรวมเอกสารที่สำคัญต่อมวลมนุษยชาติ ไม่ใช่เฉพาะประเทศเดียว ภาษาเกาหลีเรียกว่า 세계기록유산 ‘มรดกเอกสารโลก’
ในปีเดียวกัน บันทึกสำคัญของเกาหลีอีกชุดก็ถูกเพิ่มด้วย คือ พงศาวดารราชวงศ์โชซอน (조선왕조실록) ประวัติศาสตร์ทางการรายวันของกษัตริย์โชซอน
UNESCO ยังมอบรางวัลระดับนานาชาติที่ตั้งชื่อตามพระเจ้าเซจง ให้แก่บุคคลและองค์กรที่ช่วยให้ผู้อื่นอ่านออกเขียนได้ เรียกว่า รางวัลการรู้หนังสือ UNESCO พระเจ้าเซจง เป็นเกียรติที่เหมาะสมสำหรับกษัตริย์ผู้สร้างตัวอักษรเพื่อให้สามัญชนอ่านได้
ไทม์ไลน์ของหนังสือ
| ปี | เหตุการณ์ |
|---|---|
| 1443 | พระเจ้าเซจงทรงสร้างตัวอักษร |
| 1446 | ฉบับแฮเรเผยแพร่และตัวอักษรถูกประกาศ |
| 1940 | พบสำเนาฉบับแฮเรที่อันดง |
| 1997 | ถูกเพิ่มในทะเบียนความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO |
ถ้าไปโซล ลองไปเยือนพิพิธภัณฑ์ฮันกึลแห่งชาติ ที่นั่นเธอจะได้เรียนรู้เรื่องหนังสือเล่มนี้อีกมาก และดูว่าฮันกึลถูกเขียนมาอย่างไรตลอดหลายปี ใช้เวลาให้เต็มที่และสนุกกับมันนะ
แบบทดสอบตรวจสอบ
Q1. 해례본 หมายถึงอะไร?
해례본 haeryebonQ2. ฉบับแฮเรเขียนด้วยภาษาอะไรเป็นหลัก?
Q3. ฉบับแฮเรถูกค้นพบเมื่อไรและที่ไหน?
Q4. ใครเขียนปัจฉิมลิขิตของฉบับแฮเร?
Q5. หนังสือถูกเพิ่มในความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO ในปีใด?
Q6. ทำไมการค้นพบหนังสือจึงสำคัญมาก?
เก่งมากเพื่อนรัก หนังสือที่สูญหาย นักสะสมผู้กล้าหาญ และสมบัติของคนทั้งโลก คราวหน้าเราจะเดินทางข้ามห้าร้อยปีและดูว่าฮันกึลมีชีวิต ดิ้นรน และเติบโตอย่างไร
สรุปประเด็นสำคัญ
- 훈민정음 เป็นทั้งชื่อตัวอักษรและชื่อหนังสือที่เผยแพร่ในปี 1446
- ฉบับแฮเร (해례본) อธิบายว่าตัวอักษรถูกออกแบบอย่างไร พร้อมตัวอย่าง
- มีเนื้อหาหลักของพระเจ้าแผ่นดิน คำอธิบายของนักวิชาการ และปัจฉิมลิขิตโดยจ็อง อินจี
- พบสำเนาที่อันดงในปี 1940 และปัจจุบันเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะคันซง
- เป็นสมบัติแห่งชาติ (국보) และเข้าร่วมความทรงจำแห่งโลกของ UNESCO ในปี 1997
สื่อฟรีอย่างเป็นทางการที่ควรดูควบคู่กัน
- พิพิธภัณฑ์ฮันกึลแห่งชาติ — พิพิธภัณฑ์ฮันกึลแห่งชาติ
- พจนานุกรมภาษาเกาหลีมาตรฐาน — สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ
โฆษณา